gallery/action-background-blur-269561

In mijn laatste blog schreef ik over die zalige relaxte vakantieflow en welk effect dat heeft op ons belangstellend en luisterend vermogen. Het einde van het jaar vind ik al net zo’n magisch moment. De warmte van de zon is weliswaar ver te zoeken, maar als vanzelf plopt rond deze tijd de wens op om terug te kijken op 12 voorbij gevlogen maanden. Ik probeer altijd vrij te zijn rondom kerst en oud & nieuw en dat maakt het stukken makkelijker om, tussen het eten van kersthapjes en oliebollen door, het jaar te herkauwen. Ik gok dat ik zeker wel 20 oliebollen gegeten heb dit jaar dus je snapt, er was alle ruimte voor reflectie!

 

Op het gebied van storytelling was 2018 een meer dan een rijk jaar. Niet omdat ik het geld niet op kreeg, maar omdat ik voor verschillende organisaties hun corporate story heb mogen schrijven. Helaas wel met wisselend succes. Ik heb geleerd dat een verhaal nog zo raak kan zijn, maar dat het helemaal niets zegt als het niet tot leven wordt gewekt. Een organisatieverhaal vertelt waarom je doet wat je doet en waar je voor staat. Het feit dat het opgeschreven is zorgt ervoor dat je elke dag moet bewijzen dat wat er op papier staat je menens is. Persoonlijke ervaringen- en verhalen van medewerkers, klanten en samenwerkingspartners brengen al die letters tot leven en daarom hamer ik er altijd op dat je er met een goed organisatieverhaal alleen nog echt niet bent. Dat hameren blijf ik stug doen in het spiksplinternieuwe jaar wat nog voor ons ligt. Nieuwe ronde, nieuwe kansen!

 

Dromen durven delen
2018 was ook het jaar dat ik mijn wens om ooit ‘juf’ te worden een beetje in vervulling liet gaan. Niks ‘later als ik groot ben’ of ‘in een volgend leven’. Nee, gewoon nu al. Ik heb veel communicatieprofessionals de fijne kneepjes van het storytellingvak mogen bijbrengen tijdens allerhande workshops en trainingen. Daarnaast werd ik door mijn lievelingsopdrachtgever gevraagd om de gespreksvaardigheid van een grote groep overheidsmensen op te frissen. Stikgelukkig word ik van mensen wakker schudden, hun brein in beweging te brengen door het overdragen van kennis, positieve energie en inspiratie. Linda de Mol schreef in haar december editorial in de LINDA dat haar succes mede te danken is aan haar gewoonte om haar wensen hardop en heel vaak uit te spreken. Briljante tip. Dusss …. Ik wil in 2019 nóg veel vaker ‘juf’ zijn! 

 

Wens
Een voorbijgevlogen jaar wordt ook altijd uitgedrukt in allerlei lijstjes en cijfers. Daar ben ik niet zo van. Alhoewel, ik ben dol op lijstjes, maar een ramp met cijfers. Extra bijzonder dus dat het me opviel dat mijn aantal blogs per jaar is gezakt met één. Te verwaarlozen denk je nu, maar ik zie het toch als huiswerk. Ik wil er straks niet achter komen dat één blog op jaarbasis geen blog is! En dan te bedenken dat er genoeg te vertellen is over mijn communicatievak en storytelling. Ik vrees dat het in dit geval meer gaat om ‘tijd en rust’. Dat brengt me bij mijn goede voornemen voor dit jaar. Nee, ik beloof niet dat de teller van het aantal blogs begin volgend jaar op + 1 staat, maar ik hoop met heel mijn hart dat het me gelukt is om het leven in een rustiger tempo te beleven. Ik ben gezegend met een goede gezondheid, een vrolijke kijk op de wereld en heb heel veel liefde om me heen. Alles zou alleen nét iets meer glans krijgen als ik wat vaker stilsta.

Ik wens je een gezond en onbezorgd 2019 toe, want dan volgt het geluk en de pret vanzelf. Maak er wat moois van!

P.S. Mocht je me de komende maanden tegen het lijf lopen en denken ‘sjonge, wat een drukke kip’ dan vraag ik je bij deze vriendelijk om mijn goede voornemen nog eens flink onder m’n neus te wrijven. Mijn dank is groot!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Herkauwen en weer doorgaan
Een verhaal over die magische laatste weken van het jaar

 

10 januari 2019